nlenfrde
In een tijd waarin 'allochtoon' praktisch synoniem is voor een Turkse of Marokkaanse afkomst, zijn we bijna vergeten dat de 'Indische Nederlanders' in de jaren 50 onder dwang van de politieke omstandigheden en in groten getale 'repatrieerden'. Hun opvang was niet al te best. Hun soepele integratie des te verwonderlijker.
Nieuw-West had ruimte, dus velen kwamen uit de Gordel van Smaragd terecht in de groene 'Parkstad'.
OMDAT HET NIET ANDERS KON

We waren er niet langer welkom

Dus zijn we uit het groene land weggegaan

We zagen bijna zonder spijt om

Hoopten op een beter bestaan

 

Ze noemden het repatriëren

We moesten hun gewoonten leren

Doen zoals ze hier nu eenmaal doen

 

Ze staken ons in grijze kleren

Om ons te modelleren

Naar hun beeld van Europees fatsoen

 

En omdat het niet anders kon

Leerden we leven zonder zon

En ons heimwee stopten we weg, te gedwee

 

We zochten wel elkaar op

Maar gingen nooit op onze strepen staan

We bouwden mee de maatschappij op

En boden die aan onze kinderen aan

 

Vermanden ons en bleven flink doen

Want we gunden ons geen tijd toen

Voor praten over kamp of kampong

 

De kinderen gingen met elkaar om

Zonder precies te weten waarom

Voelden hun gedeelde oorsprong

 

En omdat het niet anders kon

Maakten we onze eigen zon

En ons heimwee dragen we dierbaar in ons mee

 

Dat schip van toen is niet gestrand

Het kwam ergens tussen Oost en West aan land

 

  (Jan-Paul van Spaendonck,  met dank aan Fieneke Baetens)
 
  
volg ons op facebook